server = INT06WEB02
İnsandan çok toprağa sahip olduğumuz Amerika Birleşik Devletleri’nde, sağlığı yerinde olan kişilerin para kazanması hiç de zor değildir. Nispeten yeni olan bu alanda, başarıya giden o kadar çok yol, kalabalık olmayan o kadar çok meslek vardır ki, her iki cinsten de, en azından şimdilik, teklif edilen herhangi bir saygın mesleğe girmeye istekli olan herkes kazançlı bir iş bulabilir.
Bağımsızlığını kazanmayı gerçekten arzulayanlar, yalnızca bunu kafalarına koymalı ve başarmak istedikleri başka herhangi bir amaç için yaptıkları gibi uygun araçları benimsemelidirler ve bu kolayca yapılabilir. Ancak para kazanmak ne kadar kolay olursa olsun, dinleyicilerimin çoğunun parayı elde tutmanın dünyadaki en zor şey olduğu konusunda hemfikir olacağından şüphem yok. Zenginliğe giden yol, Dr. Franklin’in de dediği gibi, “değirmene giden yol kadar açıktır.” Kazandığımızdan daha az harcamaktan ibarettir; bu çok basit bir sorun gibi görünüyor. Neşeli Dickens’ın mutlu eserlerinden biri olan Bay Micawber, yıllık yirmi sterlin geliri olup da yirmi sterlin altı peni harcamanın insanların en mutsuzu olmak anlamına geldiğini, oysa sadece yirmi sterlin geliri olup da on dokuz sterlin altı peni harcamanın ölümlülerin en mutsuzu olmak anlamına geldiğini söyleyerek duruma güçlü bir ışık tutmaktadır. Okurlarımın çoğu, “bunu anlıyoruz: bu tasarruftur ve tasarrufun zenginlik olduğunu biliyoruz; pastamızı hem yiyip hem de saklayamayacağımızı biliyoruz” diyebilir. Ancak şunu söylemek isterim ki, belki de diğer tüm hatalardan daha fazla başarısızlık vakası bu noktadaki hatalardan kaynaklanmaktadır. Gerçek şu ki, pek çok insan ekonomiyi gerçekten anlamadığı halde anladığını sanıyor.